Blog > Komentarze do wpisu
Jan van Eyck - Portret małżonków Arnolfini

Jan van Eyck - 'Portret małżonków Arnolfini', obraz na planie prostąkota pionowego.

82,2x60cm, National Gallery - Londyn,
obraz pochodzi z roku 1434. Technika to olej na płótnie.

Tematyka obrazu jest świecka. Na obrazie przedstawiona jest para - Giovanni Arnolfini (kupiec włoski z Lukki) i jego żona giovanna Cenani. Oboje stoją we wnętrzu mieszkania oświetlanego przez okno. W pokoju, poza zakochanymi znajduje się wielkie łoże z baldachimem, zaś na ścianie wisi okragłe lustro, w którym widać prawdopodobnie świadków zaślubin, w tym samego artystę - van Eycka.

Mężczyzna został ukazany po lewej stronie obrazu - gdzie okno otwiera się na świat zewnętrzny, zaś kobieta usytuowana jest po prawo - skojarzenie jakie się nasuwa to świat wewnętrzny, świat ogniska domowego.
W lustrze odbija się pozostała część pomiesczenia. Dwie osoby widoczne jeszcze w lustrze ,mogły być swiadkami cermonii zaślubin, wówczas ślub był ważny bez udziału kapłana.
Medaliony umieszczone w ramie lustra przedstawiają sceny 'Męki Pańskiej'. Lustro od zawsze stanowiło symbol Marii, związany z jej niepokalanym poczęciem i czystością.
Miotła i różaniec (tradycyjne dary weselne) umieszczone po obu stronach lustra nawiązują do nakazów chrześcijaństwa: 'ORA ET LABORA' (módl się i pracuj).
w siedmioramiennym świeczniku płonie tylko jedna świeca - ta, którą panna młoda przekazuje panu młodemu, płonące świece symbolizują wszechobecność Boga. Pies symbolizuje wierność.
Buty porozrzucane - oznaczają, że odbywa się uroczystość religijna.
Łóżko ma znaczenie symboliczne zwłaszcza w królewskich i szlacheckich domach, w kttórych ważna jest kontynuacja rodu. W nim przychodzimy bowiem na świat i w nim z niego schodzimy. Czerwone draperie oznaczają namiętność. Owoce leżące na stole i parapecie okna symbolizują czystość i niewinność, jaka istniała w raju przed grzechem pierworodnym.

Kobieta przedstawiona na obrazie ma bogato zdobioną szatę, tak jak jej mąż - co jest symbolem wysokiej pozycji społecznej. Giovanna nie jest brzemienna, jedynie trzyma szatę w sposób podkreślający jej kobiece kształty.

Światło na obrazie jest spokojne, naturalne. Świeca pod sufitem zupełnie nie zmienia temperatury ani kolorytu przedmiotów i postaci znajdujących się w pomieszczeniu. Szata małżonka, pies i wnętrze izby są w podobnej gamie kolorystycznej - ugry, brązy, ochry, beże. Kobieta jest zupełnym przeciwieństwiem mężczyzny na przeciwko. Ma na sobie zieloną suknię bardzo kontrastującą z czerwienią draperii na łóżku, przez użyte przez artystę kolory, uwaga przede wszystkim skupia się na kobiecie, która zdaje się być bliżej widza.

Obraz ten jest jednym z najznakomitszych tego artysty. Także tutaj możemy przyjrzeć się dokładności i dbania o szczegóły w obrazie, co widać choćby na wykończeniu materiałów pojawiających się na obrazie. Van Eyck mistrzowsko operuje światłocieniem, wydobywa trójwymiarowość form, co widać na większość jego dzieł. Przede wszystkim jest malarzem realistycznym.

(przesłała Magdalena Łężak)

piątek, 05 marca 2010, kathleena